Wiele osób uważa, iż są w stanie wykonywać wiele czynności naraz, a możliwe jest to dzięki rozwiniętej u nich tzw. podzielności uwagi. Amerykańscy psycholodzy udowodnili natomiast, że ludzie, którzy posiadają tę zdolność wcale nie są jednostkami odpowiednio do niej przystosowanymi.
– Wykazaliśmy, że ludzie najczęściej angażujący się w wielozadaniowość wydają się najmniej zdolni do skutecznego łapania wielu srok za ogon. Cechuje ich złudzenie, że są ponadprzeciętni, podczas gdy w rzeczywistości nie tylko nie wykraczają poza średnią, lecz nawet niejednokrotnie plasują się poniżej niej – stwierdził prof. David Sanbonmatsu z Uniwersytetu w Utah.
Badaniu poddano grupę 310 studentów, którzy w ramach eksperymentu sprawdzani byli pod kątem wykonywania kilku czynności w jednym czasie, a także postrzegania tej umiejętności przez nich samych. Stawiane przed studentami pytania dotyczyły zadań wykonywanych realnie w życiu codziennym, np. rozmowa przez telefon komórkowy podczas prowadzenia samochodu lub też korzystanie z kilku urządzeń elektronicznych naraz.
Wyniki badania były zaskakujące. Okazało się bowiem, iż jednostki z predyspozycjami do takiego działania wcale nie były osobami, które często angażowały się w wielozadaniowość. Natomiast studenci, którzy próbowali „złapać kilka srok za ogon” wykonywali swe czynności mało skutecznie, skupiając się głównie na pierwszym zadaniu. Ponadto podawali oni nieadekwatną do stanu faktyczne ocenę własnej osoby.
W wyniku analizy zebranego materiału badawczego naukowcy postawili tezę postulującą, iż osoby z nasiloną impulsywnością, jak również wykazujący tendencję do poszukiwania wrażeń najczęściej angażowali się w wielozadaniowość, która to nie wynika z faktu, iż człowiek zdolny jest poradzić sobie z wykonaniem kilku zadań w jednym czasie, lecz głównie z niezdolności do ignorowania czynników rozpraszających oraz niezdolności do koncentrowania się wyłącznie na jednym zadaniu.
Według psychologów ludzie ci są silnie zorientowani na nagrody i stąd bardziej skłonni do podejmowania ryzyka nawet w świetle możliwości niepodołania wielozadaniowości.
Predyspozycje do tego rodzaju aktywności mają natomiast ludzie spokojni i według ich własnej oceny najmniej do tego zdolni. Z reguły angażują się oni w wykonanie pojedynczej czynności, która nie ma związku z wykorzystaniem w tym celu żadnego z mediów.
Można więc wysunąć tezę, iż wielozadaniowość koreluje z poszukiwaniem przygód, zatem skłonne do podejmowania wyzwań osoby angażują się w wielozadaniowość, ponieważ stymuluje ona ich osobowość oraz sprawia, że życie wydaje im się być bardziej interesujące.
