Prawdopodobnie wydaje się „Miłość ponad czasem” to książka typu fantasy – jednak w sposób oryginalny opowiada ona o miłości, która jest w stanie przetrwać wszystko, a nawet pokonać czas.
Czy myśleliście kiedyś, jak cudownie by było, gdyby człowiek mógł przemieszczać się w czasie? Ale i owszem piękne uczucie móc przenieść się w okres młodości, czy piętnaście minut przed poznaniem faceta swojego życia…
Problemem głównego bohatera książki „Miłość ponad czasem”, autorstwa Audrey Niffenegger, jest to, że nie ma on wpływu na to gdzie i kiedy przeniesie się w czasie. Mało tego – znika nieoczekiwanie, a na podłodze pozostaje tylko sterta ubrań.
Henry – niekonwencjonalny bibliotekarz i Clare – studentka akademii sztuk pięknych poznali się gdy Henry miał trzydzieści sześć lat, a Clare była sześcioletnim dzieckiem. Gdy ona skończyła dwadzieścia trzy, a on trzydzieści jeden postanowili się pobrać. Wszystko dlatego, że u Henry’ego wykryto bardzo rzadkie zaburzenie genetyczne – czasem jego biologiczny zegar staje i uruchamia się na nowo, przez co mężczyzna może przemieszczać się w czasie.
Prawdopodobnie wydaje się „Miłość ponad czasem” to książka typu fantasy – jednak w sposób oryginalny opowiada ona o miłości, która jest w stanie przetrwać wszystko, a nawet pokonać czas.
Para, która bardzo się kocha próbuje żyć normalnie, lecz chyba nie można liczyć na normalny związek, kiedy partner nieoczekiwanie znika i nie działają telefony komórkowe… Powstają w ten sposób dość zabawne sytuacje, które ubarwiają fabułę książki.
Związek dwojga ludzi polega na zaufaniu, lecz czy można na siebie liczyć, gdy nagle znika się gdzieś, gdzie nie można komunikować się na dobre z drugą połową?
foto: http://image.ceneo.pl
