Życie nie zawsze układa się zgodnie z założonym planem. Czas go weryfikuje bezlitośnie i bez skrupułów. Egzystencjalne porażki i nieszczęścia przychodzą falami i pozbawiają nas złudzeń, ale nie nadziei.
Istota nadziei
Nadzieja, jako sposób myślenia, jest potrzebnym elementem naszej egzystencji. Życie bez nadziei staje się trudne do zniesienia i zaakceptowania. Nadzieja jest podstawą wiary w to, że może być jeszcze lepiej i że nie zawsze wszystko kończy się tragicznie. Jest również fundamentem optymizmu i pozytywnego myślenia. Wyróżniamy dwie definicje optymizmu. Według Michaela Scheiera i Charlesa Carvera istnieje tzw. optymizm dyspozycyjny, czyli człowiek zawsze czeka na to, że zdarzy się coś dobrego i że spotka go więcej dobra niż zła w życiu. Natomiast Martin Seligman uważa, że optymizmu można się nauczyć i jest zależny od sposobu odbierania rzeczywistości oraz reakcji na komplikacje i problemy.
Gdy mamy nadzieję, myślimy o czymś z ufnością i z wiarą w spełnienie. Nadzieja staje się wyznacznikiem tego, czego pragniemy i pożądamy. W takiej sytuacji zrobimy wiele, żeby to, o czym marzymy i czego sobie życzymy spełniło się. Nadzieja jest naszym motywatorem do znalezienia najlepszego rozwiązania. Pokonujemy przeszkody, ponieważ mamy nadzieję, że to nam pomoże w osiągnięciu upragnionego celu. Dzięki nadziei pojawia się możliwość na realizację planów.
Wartość nadziei
Warto mieć nadzieję z 3 powodów. Po pierwsze, dzięki niej lepiej radzimy sobie z naszymi problemami. Jesteśmy bardziej wytrwali i odporni na losowe zdarzenia oraz nie poddajemy się przeciwnościom losu. Po drugie, pomaga wyznaczać i osiągać ambitne cele. Najczęściej mamy nadzieję, że uda nam się zrobić coś fenomenalnego i niepowtarzalnego – mamy wtedy nadzieję na sukces. Po trzecie, nadzieja wspiera logiczne planowanie realizowania zadania, a dzięki temu prawdopodobieństwo sukcesu jest większe.
foto: dalia-marzenia.blogspot.com
